"Pionier 39" powstał w lutym 2006 r. z inicjatywy osób mających kilkuletnie doświadczenie w rekonstrukcji. Naszą premierą jako odtwarzających saperów była rekonstrukcja nad Bzurą we wrześniu 2006 r. W listopadzie, opierając się na doświadczeniach zebranych w ciągu kilku miesięcy istnienia grupy, a także na tych zebranych podczas wcześniejszego członkostwa w innych grupach uchwaliliśmy regulamin, będący od tego czasu podstawowym aktem kształtującym stosunki w grupie.
Według regulaminu najwyższą władzą w grupie jest dowódca, który opiera się na regulaminie oraz wydawanych w zgodzie z nim instrukcjach, szczegółowo regulujących materie rekonstrukcyjne oraz rozdzielających zadania pomiędzy członków grupy. Realizowanie zadań – polegających na wykonywaniu elementów ekwipunku, remontowaniu go, zbieraniu informacji, tłumaczeniach, pisaniu tekstów na tę stronę – jest obowiązkiem każdego z członków, a zarazem gwarancją rozwoju grupy i poszerzania zasobów jakimi ona dysponuje.
Do grupy należą osoby z centrum i południa kraju, nie ograniczamy jednak zasięgu personalnego grupy do jakiegoś regionu. Członkowie naszej grupy są głównie studentami bądź absolwentami kierunków humanistyczno-historycznych, choć oczywiście nie jest to regułą. Zainteresowanych zapraszamy do zapoznania się z warunkami rekrutacji w dziale "Rekrutacja".

   Nasza grupa działa w zgodzie z prawem Rzeczypospolitej Polskiej. Struktura grupy jest jawna. Nie ma wśród nas miejsca dla ludzi o poglądach radykalnych i skrajnych, należących do organizacji nawołujących do nienawiści rasowej bądź narodowościowej. Dodatkowym obostrzeniem ma być konieczność przedstawienia zaświadczenia o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego, przez osobę ubiegającą się o rozpoczęcie okresu rekruckiego w grupie.
W swojej działalności nie mamy zamiaru usprawiedliwiać ani wybielać żołnierzy Wehrmachtu. Doskonale zdajemy sobie sprawę, że był on armią agresji i umożliwił Hitlerowi zajęcie Europy a tym samym realizacje zbrodniczej polityki III Rzeszy, której narzędziem nierzadko był. Nasza aktywność nie ma źródła w fascynacji „niemieckością” i armią ideologiczną, ale w zainteresowaniu historią: techniką wojskową i taktyką oraz kulturą życia w okresie drugiej wojny światowej.
Materiały zamieszczone na stronie lub wykorzystywane w naszej działalności, a mające związek z ideologiami totalitarnymi mają charakter rekwizytów i materiałów historycznych, a nie są emanacją naszych poglądów.

   Profilem działalności naszej grupy są saperzy Wehrmachtu. Przy wyborze tej barwy broni kierowała nami chęć wyspecjalizowania się grupy na tle innych, licznych grup odtwarzających niemiecką piechotę. Jako tematu odtwarzania nie wybraliśmy też elitarnej jednostki – chcemy rekonstruować oddział zwykłych żołnierzy z poboru, jednak wyposażonych w bardzo interesujący nas, wyróżniający się na tle innych grup sprzęt – ekwipunek saperski. Ten, jako odzwierciedlenie ówczesnej techniki jest dla nas – jako pasjonatów historii materialnej i techniki wojskowej – bardzo interesujący.
Obecnie grupa dysponuje szeroką gamą ekwipunku specjalistycznego. Na nasze wyposażenie wchodzą nożyce, topory, łopaty, skrzynie i wiele innych elementów ekwipunku saperskiego. Po części jest to sprzęt oryginalny, po części – o ile to możliwe – zastępujemy go kopiami. Pozyskujemy go z giełd militariów, wymiany z innymi pasjonatami, aukcji, strychów, składnic złomu, demobilu armii używających do dzisiaj identycznych wzorów, firm i osób zajmujących się produkcją kopii. Sprzęt saperski jest niestety dość drogi, a często też trudno dostępny. Niekiedy ciężko jest zdobyć nawet oryginalne fotografie bądź fotografie zachowanych eksponatów. Cierpliwie jednak gromadzimy jego elementy, wiele z nich własnoręcznie remontując, finansując zakup ich części ze składek grupowych, część kupując indywidualnie. Dużą część ekwipunku wykonujemy własnoręcznie, szyjąc, dobierając tworzywa maksymalnie zbliżone do tych drugowojennych – korzystając przy tym z pomocy bliskich i znajomych, którym bardzo za wsparcie dziękujemy.
Dużą wagę przykładamy do zbierania materiałów opisujących barwę broni jaką odtwarzamy – począwszy od wspomnień niemieckich saperów (które własnoręcznie tłumaczymy), po szczegółowe techniczne opisy ich wyposażenia.